Is this 'LOVE' ?

Cinta itu bila, saya yang sentiasa sabar dalam segala hal menjadi tidak sabar bila tunggu call dari awak. Awak janji nak call saya pukul 9, jadi saya dah rendam baju saya kat bilik basuh, log out facebook dan off laptop saya, tinggalkan semua assignments saya sebelum pukul 8 dan saya habiskan masa saya selama sejam tunggu call dari awak. Hati saya rasa berdebar-debar dan tidak sabar. Inilah cinta.

Dulu, saya susah nak makan nasi. Hari-hari call McDelivery. Bila saya kenal awak, awak ajar saya makan nasi. Awak tipu saya, awak suap saya makan perut lembu tapi awak cakap tu labu. Tak ape, saya suka. Kalau awak suap saya tayar basikal pun saya rasa sedap. Tak tipu. Sejak saya kenal awak, saya selalu rasa lapar. Kalau tak lapar pun, saya buat-buat lapar, sebab nak awak teman saya makan. Makan kat gerai tepi jalan pun saya rasa macam kita makan dekat hotel 5 bintang.

 Kadang-kadang saya selalu rasa marah bila tunggu kawan saya siap untuk pergi makan dan bila tunggu bas nak pergi kuliah. Tapi, sejak saya kenal awak, saya dah belajar bersabar. Saya tunggu awak yang dah macam perempuan bersiap dengan penuh rela. Awak, awak tahu tak saya boleh tunggu awak sepanjang hidup saya. 

 Bila bercinta, bukan sepanjang masa kita gembira. Kadang-kadang kita bergaduh, kadang-kadang kita berduka. Tapi awak, saya tahu setiap kali kita bergaduh, awak selalu mengalah walaupun dah terang-terang memang salah saya. Saya garang. Bila saya marah, saya selalu tengking awak, tapi awak diam je. Awak dengar saya membebel. Awak tak letak phone pun. Saya suka. 

 Perempuan, biasalah, ada masa emo je. Sama macam saya, kadang-kadang saya emo. Tapi awak tak ambil hati pun. Awak biar saya tenangkan fikiran. Awak tanya saya kenapa. Saya tak nak jawab. Awak tanya lagi. Saya tak jawab juga. Awak tanya lagi, dan awak sanggup tunggu jawapan dari saya. Terima kasih awak.

 Bila saya memerlukan, awak sentiasa ada. Awak selalu tahu apa yang saya perlu. Saya terharu. Bila kita tengok wayang, awak tanya saya sejuk ke tak? Saya cakap tak pun. Saya buat-buat cool. Awak cakap takyah mengada lah, ambil jaket ni. Tapi saya tahu awak sejuk, sebab lepas keluar panggung, tangan awak sejuk macam ais. Awak sanggup berkorban demi saya. Awak ni, manis sungguh!

 Awak cakap awak teringin nak rasa saya masak. Tapi saya tak tahu memasak. Minta maaf awak. Saya janji saya belajar memasak. Saya nak masak untuk awak bila kita kahwin nanti. Saya nak awak dapat makanan yang berkhasiat. Saya janji, bila kita kahwin nanti, saya masak untuk awak, letak dalam bekal, hantar pergi ofis awak, saya suap awak makan, baru saya balik. Saya tak peduli orang tengok ke tak yang penting awak kenyang.

Awak, awak manis sangat. Selalu buat saya tersenyum. Tapi saya, saya tak pernah buat apa-apa yang manis untuk awak. Saya tak tahu. Saya tak pandai. Tapi saya janji awak, saya akan jadi gadis termanis untuk awak. Di sebalik perangai saya yang konon-konon cool, di sebalik mimik muka saya yang tak berperasaan, di sebalik cara saya yang endah tak endah, saya harap awak tahu, saya ada pegang sesuatu berbentuk hati, cinta namanya. Cinta, untuk awak. Hanya awak. 

Dedicated juz for Nurul Syafiqah. :)

**tengs to AK. :)